Korzystając z faktu, że jutro przypada Międzynarodowy Dzień Kobiet, chciałbym porozmawiać o ważnej kwestii w społeczeństwie, dla wszystkich ludzi i dla każdej rodziny, a mianowicie, że nie powinniśmy przeoczyć: rola kobiet w naszym społeczeństwie i jak to się ma do współodpowiedzialność w rodzinie i społeczeństwieJeszcze niedawno kobiety były zamykane w patriarchalnym świecie, w którym wpajano im przekonanie, że ich rolą jest wychowywanie dzieci i okazywanie wdzięczności mężom za ich wysiłki w zarabianiu pieniędzy w domu.
Być może dla niektórych określenie „okrutne” jest zbyt przesadzone, będą się więc bronić, twierdząc i broniąc idei, że wiele z tych kobiet było szczęśliwych, prowadząc taki rodzaj życia. Nie wdając się w tę dyskusję, można tylko potakiwać i mówić, że to prawda. Ale było też wiele kobiet, które pogodziły się z koniecznością poświęcenia swoich marzeń. za życie zgodne ze stylem życia narzuconym im przez społeczeństwo, niezależnie od tego, czy im się to podobało, czy nie.
Na szczęście wszystko się zmienia i choć pozostałości tego przestarzałego społeczeństwa wciąż istnieją, kobiety ciężko walczyły o życie, którym cieszą się dzisiaj. Tak, być może to… Więcej pracy dla kobiet, które oprócz bycia gospodyniami domowymi, pracują poza domemMuszą wychować dzieci i jednocześnie cieszyć się życiem. Ale to możliwe i wielu z nas to uwielbia.
Aby to było prawdą, aby kobieta naprawdę czuła się wolna w wyborach życiowych i aby fakt bycia kobietą nie sprawiał, że czuje się gorsza od mężczyzny (nawet pod względem wynagrodzenia), to… Wszystko musi zacząć się w domu, bo dzieci są przyszłością. A to, co zobaczą w domu, przekażą społeczeństwu, w którym będą się rozwijać i stawać się dorośli.
Czym jest współodpowiedzialność w rodzinie i społeczeństwie?
Kiedy mówimy o równości i roli kobiet, nie wystarczy wspomnieć tylko o równowadze między życiem zawodowym a prywatnym. Konieczne jest wprowadzenie pojęcia współodpowiedzialność rodzinna i społecznaMówiąc prościej, współodpowiedzialność to: zrównoważony podział obowiązków domowych i opiekuńczych między mężczyznami i kobietami, tak aby długość życia obojga była rozłożona sprawiedliwie.
To oznacza o wiele więcej niż tylko okazjonalne pranie. Chodzi o równy podział obowiązków. organizacja domuThe wychowywanie synów i córek, opieka nad osobami zależnymi a także praca emocjonalna który wspiera rodzinę. Gdy istnieje współodpowiedzialność, kariera zawodowa kobiet, ich zdrowie i dobre samopoczucie nie są już tak negatywnie dotknięte wymaganiami związanymi z opieką.
Co więcej, współodpowiedzialność nie ogranicza się do czterech ścian domu. Reprezentuje głęboką przemianę społeczną. w którym administracja publiczna, przedsiębiorstwa, placówki edukacyjne i podmioty społeczne przyjmują na siebie część odpowiedzialności za to, aby mężczyźni i kobiety mogli opiekować się dziećmi i pracować na równych warunkach.
Rozwój zawodowy: praca i studia
Rozwój zawodowy w naszym społeczeństwie staje się coraz bardziej wymagający, aby nadążać za duchem czasu, w społecznościach, które stale ewoluują i rozwijają się. Do niedawna mężczyźni mieli priorytet w dostępie do edukacji i studiów wyższych, które były uznawane za przeznaczone wyłącznie „dla mężczyzn”. Na szczęście ta granica została już przekroczona i kobiety mają swobodę wyboru kierunku studiów, jaki chcą uzyskać rozwijać się zawodowo w dziedzinie, w której nam zależy.
Jednak Formalna równość w dostępie do edukacji nie zawsze przekłada się na rzeczywistą równośćWybory zawodowe nadal w dużej mierze zależą od stereotypów dotyczących płci, a wiele kobiet nadal koncentruje się na zawodach związanych z opieką, które są zazwyczaj niedoceniane i słabo płatne.
Ale co się dzieje, gdy kobieta zostaje matką? Czy jej czas jako studentki kończy się na zawsze, bo musi zająć się dziećmi? Absolutnie nie. Macierzyństwo nie powinno być końcem rozwoju edukacyjnego.A przy wsparciu partnera i rodziny lub sieci społecznościowej możliwe jest znalezienie równowagi, aby oboje rodzice mieli takie same możliwości treningowe.
W przypadku pracy, Kobiety nadal borykają się z podwójnym ciężaremAby udowodnić, że są równie kompetentne jak ich koledzy, a jednocześnie sprostać oczekiwaniom rodziny, które ciążą głównie na nich. Wydaje się, że nawet dziś kobiety wciąż muszą wspinać się po szczeblach kariery, jeśli chodzi o wynagrodzenie i uznanie, ponieważ trudno im pojąć, że kobieta jest w stanie wykonywać tę samą pracę co mężczyzna z równie, a nawet bardziej satysfakcjonującymi wynikami.
Środki zapewniające równowagę między życiem zawodowym a prywatnym, takie jak skrócony czas pracy, urlop na opiekę nad dziećmi czy elastyczny czas pracy, nadal są najczęściej wybierane przez kobiety. Ma to bezpośrednie konsekwencje dla ich ścieżki kariery:mniej awansów, niższe pensje, większa niepewność zatrudnienia i więcej osób rezygnujących z osobistych projektów.
Dlatego tak ważne jest, aby polityka pracy, firmy i sama kultura rodzinna były zorientowane na współodpowiedzialność za przyjęcie tych zezwoleń i środkówKiedy ojciec również zmniejsza liczbę godzin pracy, aby opiekować się dziećmi, kiedy mężczyzna jest widocznie zaangażowany w opiekę nad dziećmi w swojej firmie, przyczynia się do tego, że macierzyństwo nie jest już postrzegane jako wyłącznie kobiecy „problem” zawodowy.
Równe szanse i równość płci
Kobiety od dziesięcioleci walczą (i będą walczyć) o równe szanse, na jakie zasługująNiestety, istnieją społeczeństwa o odmiennej kulturze, które wciąż nie dostrzegają tego niezwykle ważnego kroku, nie tylko dla kobiet, ale dla całego społeczeństwa. Aktywna rola kobiet w społeczeństwie przynosi same korzyści z dowolnego kąta, pod jakim na to patrzysz.
Mężczyźni i kobiety różnią się pod wieloma względami, ale prawdą jest również to, że Uzupełniamy się, żeby wszystko szło lepiejKażdy z nas jest odpowiedzialny za to, by nasz świat rozwijał się naprzód, a to wymaga zakwestionowania tradycyjnych ról, które przypisują obowiązki opiekuńcze niemal wyłącznie kobietom.
Współodpowiedzialność opiera się na równość płciChodzi o sprawiedliwy podział zasobów, czasu i obowiązków. Dotyczy to czasu wolnego, energii fizycznej i emocjonalnej, dochodów, a także ryzyka zdrowotnego związanego z podwójnym ciężarem, jaki dźwiga tak wiele kobiet.
Kiedy obowiązki opiekuńcze są rozdzielane nierówno, utrwalają się tradycyjne wzorce płciowe: Oni dbają, oni produkująPrzełamanie tego schematu wymaga głębokiej transformacji przekonań, nawyków i oczekiwań. Nie chodzi tylko o to, by mężczyźni „pomagali”, ale o to, by wzięli odpowiedzialność za swoje czyny. pełna i świadoma odpowiedzialność w domu i z rodziną.
Równe szanse znajdują odzwierciedlenie również w dziedzinie edukacji, ponieważ Dzieci powinny móc realizować swoje powołanie bez obawy przed stygmatyzacją. Ani uprzedzeń związanych z płcią. Widząc w domu, że zarówno ojciec, jak i matka są zaangażowani we wszystkie czynności (od zmiany pieluchy po naprawę wtyczki), obala się etykietki takie jak „to dla dziewczynek” lub „to dla chłopców”.
Obowiązki domowe: podział realny i świadomy
Jak wspomniałem wcześniej, kobieta, niezależnie od tego, czy pracuje, czy nie, nie jest niczyją niewolnicą, więc Obowiązki domowe są odpowiedzialnością wszystkich członków rodziny tego samego domu, aby żyć razem w harmonii.
Choć każda rodzina jest inna i sposób podziału zadań będzie zależał od sytuacji rodzinnej, to jednak pewne jest i nie powinno go zabraknąć równość i równość w obowiązkach domowychW tym sensie zarówno mężczyźni, jak i kobiety powinni dzielić się obowiązkami domowymi, odpowiednio do czasu, jakim dysponują, i swoich rzeczywistych potrzeb, tak aby wspólne życie było efektywne i aby obie strony odgrywały aktywną rolę.
Kiedy mówimy o obowiązkach domowych, nie mamy na myśli tylko sprzątania i gotowania. Mamy na myśli również... zarządzanie finansami gospodarstwa domowego, planowanie zakupów, napraw i konserwacji domu, organizowanie wizyt lekarskich, zajęć szkolnych i pozalekcyjnych oraz wszelkiej logistyki, która sprawia, że życie rodzinne funkcjonuje.
Duża część tego ciężaru jest niewidoczna i często spada na kobiety w formie obciążenie psychiczneTo oni pamiętają daty, przewidują potrzeby, koordynują harmonogramy i przewidują problemy. Współodpowiedzialność oznacza, że to planowanie jest również wspólne, a nie tylko konkretne wykonanie określonych zadań.
Prostym sposobem na pójście naprzód jest usiąść całą rodziną, sporządzić szczegółową listę wszystkich obowiązków domowych (w tym tych drobnych i pozornie nieistotnych) i podzielić je. wyraźnie i konsekwentniePodział obowiązków jest okresowo weryfikowany. Celem nie jest sztywny podział obowiązków 50/50, ale raczej to, aby wszyscy dorośli w gospodarstwie domowym czuli się w równym stopniu odpowiedzialni za jego sprawne funkcjonowanie.
Dzieci to zobaczą i będzie to dla nich bardzo ważny przykład i dla ich wewnętrznego rozwoju. Dorastanie w domu, w którym wszyscy są współodpowiedzialni Uczy ich, że troska nie ma płci i że wszyscy ludzie zasługują na czas na odpoczynek, naukę, pracę i zabawę.
Opieka nad dziećmi i innymi osobami na utrzymaniu
Tak jak kiedyś uważano, że kobiety odpowiadają za gotowanie i sprzątanie domu, tak samo uważano, że kobiety powinny być wyłącznie odpowiedzialne za wychowanie dzieci, a ojciec był jedynie wzorem dyscypliny, który dzieci powinny naśladować, aby były posłuszne (często ze strachu i z błędnym rozumieniem dyscypliny). Ta koncepcja podkreślała wyłączna odpowiedzialność za wychowanie dzieci ze strony kobiety.
To już przeszłość, a dziś wiadomo, że dzieci potrzebują aktywny, równy i skoordynowany udział obojga rodziców tak, aby wychowanie, edukacja i więź emocjonalna z obojgiem dzieci były odpowiednie dla ich rozwoju i dobrego samopoczucia emocjonalnego. Rola ojca w ciąży, porodzie i wychowaniu dzieci jest tak samo ważne jak matki.
Dzieci potrzebują czegoś więcej niż ubrań, schronienia i ciepłego posiłku. Muszą czuć, że ich rodzice są również po ich stronie.że oboje uczestniczą w codziennych czynnościach (kąpiele, odrabianie prac domowych, wizyty u lekarza, wsparcie emocjonalne) i że mogą liczyć na to, że oboje wyrażą to, co czują.
Współodpowiedzialność obejmuje również opiekę nad inne osoby zależne w rodzinie, na przykład opieka nad osobami starszymi, chorymi lub niepełnosprawnymi. Tradycyjnie zadania te spoczywały na córkach, synowych i innych krewnych płci żeńskiej, co skutkowało ogromnym i w dużej mierze niedocenianym obciążeniem. Bardziej sprawiedliwy podział tej opieki, poszukiwanie zasobów wsparcia i domaganie się odpowiednich usług publicznych to kluczowe aspekty osiągania równości.
Statystyki nadal pokazują, że To głównie kobiety przerywają pracę lub ją skracają, aby zająć się dziećmi. dzieciom lub krewnym na utrzymaniu. Ten brak współodpowiedzialności utrudnia kobietom zatrudnienie, pogłębia lukę płacową i powoduje, że wiele kobiet poświęca swój czas, cele i możliwości.
Edukacja dzieci od najmłodszych lat, aby zrozumiały, że opieka to cenne i wspólne zadanie, to jedna z najlepszych inwestycji w przyszłość. Obserwowanie, jak rodzice dzielą się obowiązkami, otwarcie rozmawiają o czasie, zmęczeniu i potrzebach oraz proszą o pomoc w razie potrzeby, przyczynia się do ich dorastania z poczuciem wspólnoty. bardziej egalitarna i empatyczna perspektywa.
Praca emocjonalna i dobrostan rodziny
Kiedy mówimy o współodpowiedzialności, zazwyczaj myślimy najpierw o zadaniach materialnych, ale istnieje równie ważny aspekt: praca emocjonalnaChodzi o wszelkie działania, które poprawiają samopoczucie i dają wsparcie emocjonalne innym i sobie: uważne słuchanie, udzielanie wsparcia, pielęgnowanie relacji, rozwiązywanie konfliktów, organizowanie uroczystości lub szczególnych chwil, towarzyszenie płaczowi i frustracji.
Ta praca jest również wysoce sfeminizowane i niedocenianeWiele matek bierze na siebie odpowiedzialność za zarządzanie emocjami w rodzinie: zwracają uwagę na to, jak czują się ich dzieci, pamiętają o urodzinach, utrzymują kontakt z dalszą rodziną, mediują w sporach i starają się upewnić, że „wszyscy są w porządku”. Chociaż jest to niezbędne zadanie dla dobra rodziny, rzadko postrzega się je jako odpowiedzialność, którą należy dzielić.
Współodpowiedzialność oznacza, że Mężczyźni i kobiety powinni być szkoleni i angażowani w opiekę emocjonalną rodziny. Ojciec, który siada i słucha swojego nastoletniego syna bez osądzania, towarzyszy mu w napadzie złości, organizuje wizytę u chorego krewnego, rozpoznaje własne emocje i dzieli się nimi, to również potężna forma równości.
Praca nad tym aspektem wiąże się z poprawą komunikacja w parach i rodzinachPraktykujcie aktywne słuchanie, doceniajcie swoje uczucia i uzgadniajcie, jak radzić sobie z codziennymi napięciami. Współodpowiedzialność nie polega tylko na tym, że każdy po cichu wykonuje swoją część, ale na wspólnym budowaniu stylu życia, który troszczy się o wszystkich domowników.
Postawa oparta na szacunku do własnych doświadczeń, dbaniu o siebie i poszukiwaniu proste strategie poprawy współistnienia (takie jak ustalanie czasu odpoczynku, określanie przestrzeni osobistych lub przydzielanie obowiązków w rozwiązywaniu pewnych konfliktów) pomagają zagwarantować, że nikt nie będzie miał wrażenia, że zawsze dźwiga ciężar emocjonalny rodziny.
Poziomy model relacji
W tym sensie dzieci od najmłodszych lat muszą widzieć relacja pozioma między mężczyzną a kobietą aby dorastały ze świadomością, że oboje mają równe szanse i prawa, a przecież właśnie tego potrzebuje społeczeństwo, aby się rozwijać.
Relacja pozioma nie oznacza, że wszystko jest podzielone matematycznie, lecz raczej, że Nie ma niesprawiedliwych hierarchii władzy W rodzinie omawiane są ważne decyzje, wysłuchiwane są opinie, błędy są dostrzegane, a sukcesy świętowane jako zespół. W tego typu relacjach wzorce męskości i kobiecości są bardziej elastyczne, a każda osoba może swobodniej rozwijać swoją tożsamość.
W społeczeństwach, w których rola kobiet jest nadal zakorzeniona w przeszłości, nadszedł czas, aby pójść naprzód i znaleźć punkt zwrotny, w którym zarówno mężczyźni, jak i kobiety uświadomią sobie, że Podróżują tą samą łodziąWspółodpowiedzialność jest podstawowym narzędziem osiągnięcia tego celu, ponieważ pokazuje w życiu codziennym, że równość nie jest zagrożeniem, ale poprawą sytuacji wszystkich ludzi.
Każdy gest się liczy: firma, która dostosowuje harmonogramy pracy, mając na uwadze wszystkich swoich pracownikówOjciec na urlopie rodzicielskim, matka delegująca zadania bez poczucia winy, szkoła, która edukuje w duchu równości, administracja, która tworzy politykę publiczną opartą na współodpowiedzialności. Wszystkie te zmiany, razem wzięte, mogą znacznie skrócić czas potrzebny na zniwelowanie różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn, jeśli utrzymamy obecne podejście. status quo obecny
Przejście do współodpowiedzialnych domów i społeczeństw nie jest ani łatwe, ani szybkie, ponieważ wymaga ponownego przeanalizowania głęboko zakorzenionych przekonań i rezygnacji z pewnych przywilejów. Korzyści są jednak ogromne: Większe samopoczucie, więcej wolnego czasu dla każdego, lepsze zdrowie, zrównoważony rozwój zawodowy i zdrowsze relacje rodzinneWybierając ten model, staramy się na co dzień budować sprawiedliwszy świat dla naszych córek i synów, a także dla nas samych.