Van buitenaf lijkt het erop dat het niet merkbaar is, maar het bestaat wel en je kunt er veel last van hebben. Misschien ken je een kersverse moeder die geen zin heeft om bezoek te krijgen of geen zin heeft om een ​​wandeling te maken. Je hebt misschien een lichte verandering in haar gezicht opgemerkt.Of het nu in haar spraak of haar dagelijkse energie zit... Als dat zo is, neem dan geen afstand. Ze heeft je nodig. Postnatale depressie slaat stilletjes toe en kan veel schade aanrichten als de getroffen vrouw zich niet realiseert dat ze eraan lijdt, of als de mensen om haar heen de signalen niet herkennen en haar niet kunnen steunen.
De geboorte van een baby kan een wervelwind aan sterke emoties teweegbrengen, zowel van intense vreugde en liefde Gevoelens van angst, onzekerheid en zelfs onrust. Maar er kan ook iets onverwachts opduiken: een depressie. Veel moeders ervaren dit na de bevalling, zonder dat er ooit eerder een psychische aandoening bij hen is vastgesteld.
Het is algemeen bekend als stemmingswisselingen, huilbuien, angst en slaapproblemenMaar het kan veel verder gaan. Postnatale depressie begint meestal twee of drie dagen na de bevalling en kan tot twee weken aanhouden, wat relatief vaak voorkomt (bekend als 'kraamblues' of 'babyblues'). Sommige nieuwe moeders ervaren echter een ernstigere vorm van depressie die langer aanhoudt en dan bekend staat als postnatale depressie. In zeldzame gevallen kan er ook een postnatale psychose optreden, die zich na de geboorte van de baby kan ontwikkelen en een medische noodsituatie vormt.
Een postnatale depressie hebben, betekent niet dat je zwak bent.Het is geen karakterfout en het betekent ook niet dat je niet van je baby houdt. Het is een realiteit die elke vrouw kan overkomen die bevallen is, ongeacht haar leeftijd, opleidingsniveau, economische situatie of of de zwangerschap gepland was. Bovendien, als je de eerste dagen na de bevalling slecht hebt geslapen, neemt de kans op een postnatale depressie aanzienlijk toe, omdat... chronisch slaapgebrek Het beïnvloedt de stemming en het vermogen om met stress om te gaan.
Als je een postnatale depressie hebt, negeer het dan niet en denk niet dat het vanzelf overgaat. Je moet hulp zoeken en je wilskracht gebruiken om uit deze neerwaartse spiraal te breken, altijd met professionele begeleiding en de steun van je dierbaren. Op die manier kun je de symptomen beter onder controle houden Geniet van je baby en je leven, en verminder de impact die deze aandoening kan hebben op je gezondheid, de ontwikkeling van het kind en je relatie met je partner of familie.
Symptomen van postpartumdepressie
De symptomen van postnatale depressie kunnen per vrouw verschillen en variëren van mild tot ernstig. Sommige moeders beseffen meteen dat er iets mis is, terwijl anderen het ongemak normaliseren omdat ze denken dat het "normaal" is na de bevalling. Houd er rekening mee dat sommige symptomen slechts een week of twee aanhouden, maar ook veel langer kunnen duren als het om een ​​meer gevestigde depressie gaat.
Enkele milde en veelvoorkomende symptomen bij vrijwel alle nieuwe moeders (gerelateerd aan postpartumdepressie of babyblues) kunnen zijn:
- Stemmingswisselingen regelmatig gedurende de dag.
- Angst of een gevoel van nervositeit zonder duidelijke oorzaak.
- tristeza of een vluchtige melancholie.
- Geïrriteerd zijn met je partner of familie.
- Huilende crisis zonder aanwijsbare reden.
- Verlaagde concentratie voor eenvoudige taken.
- Eetlustproblemen (weinig eetlust of eten vanwege angst).
- Problemen met slapenzelfs wanneer de baby rust.
Deze symptomen verschijnen meestal in de eerste dagen na de bevalling en verdwijnen in veel gevallen spontaan binnen korte tijd. Het is echter raadzaam om Vermeld eventueel aanhoudend ongemak. Overleg met de zorgverlener die u na de bevalling begeleidt om het ontstaan ​​van een postnatale depressie uit te sluiten.
Maar er kunnen ook andere, ernstiger symptomen optreden. Symptomen die echt van invloed kunnen zijn op hoe je je in deze periode voelt, en erger nog, ze kunnen veel langer aanhouden als ze onbehandeld blijven. Postnatale depressie kan worden verward met melancholie of extreme vermoeidheid, maar als de symptomen Uw vermogen om voor uw baby te zorgen belemmeren Als je problemen ondervindt bij het uitvoeren van andere dagelijkse taken, dan moet je je zorgen gaan maken en vooral om hulp vragen.
De symptomen ontwikkelen zich meestal in de eerste weken na de bevalling, maar ze kunnen ook later beginnen (zelfs tot 6 maanden of binnen het eerste jaar na de geboorte van de baby). Enkele symptomen van postnatale depressie kunnen zijn:
- Ernstige stemmingswisselingen moeilijk te beheersen.
- Depressieve bui het grootste deel van de dag.
- Zeer vaak voorkomende huilbuien en moeilijk te troosten.
- Weinig band met de baby of moeilijkheden bij het aangaan van een band.
- Sociaal isolement en weigering om bezoek te ontvangen of naar buiten te gaan.
- Verlies van eetlust of een aanzienlijke verhoging daarvan.
- Niet kunnen slapen zelfs als de baby rust.
- Slaap te veel als een manier om aan het ongemak te ontsnappen.
- Fatiga Dat verbetert niet met rust.
- Verlies van energie om alledaagse activiteiten uit te voeren.
- Verlies van interesse voor activiteiten die voorheen leuk waren.
- Intense prikkelbaarheid of disproportionele reacties.
- Intense woede ten opzichte van zichzelf, de omgeving of de situatie.
- Angst om geen goede moeder te zijn gestaag.
- Gevoelens van waardeloosheidschaamte, schuldgevoel of een gevoel van ontoereikendheid.
- Slecht concentratievermogen of om helder te denken.
- Moeilijkheden bij het nemen van beslissingenzelfs de kleinste.
- Ernstige angst en paniekaanvallenmet hartkloppingen of een gevoel van verstikking.
- Gedachten aan zelfverwonding of om het bij de baby te doen.
- Terugkerende gedachten aan de dood of zelfmoord.
Het is belangrijk om te weten dat postnatale depressie onderdeel is van wat ook wel postnatale depressie wordt genoemd. perinatale depressiePrenatale depressie is een stemmingsstoornis die kan beginnen tijdens de zwangerschap (prenatale depressie) of na de bevalling. Deze episodes worden gekenmerkt door intense somberheid, angst en extreme vermoeidheid, waardoor het moeilijk is om te functioneren. zelfzorg en babyverzorgingEen gesprek met een psycholoog of psychiater helpt andere oorzaken uit te sluiten en de beste behandeling te kiezen.
Onbehandelde postpartumdepressie kan vele maanden en zelfs jaren aanhouden. Het is erg belangrijk om bij de eerste tekenen van een depressie hulp te zoeken, zelfs als dat in eerste instantie bij familie en vrienden is, en vooral bij gekwalificeerde zorgverleners.
Symptomen van postpartum psychose
Zoals hierboven vermeld, is het, hoewel vrij zeldzaam, niet onmogelijk. Het is belangrijk om de symptomen te herkennen, zodat u zo snel mogelijk professionele hulp kunt zoeken en postpartumpsychose kunt behandelen. Postpartumpsychose is een zeldzame aandoening die zich ontwikkelt in de eerste week na de bevalling, hoewel het ook iets later kan optreden. De tekenen en symptomen zijn zelfs ernstiger dan bij postpartumdepressie en vertegenwoordigen een direct levensgevaar van de moeder en de baby.
De waarschuwingssignalen waar je op moet letten zijn:
- Verwarring en desoriëntatie belangrijk.
- Obsessieve gedachten over de babyhun veiligheid of hun welzijn.
- Hallucinaties en wanen (stemmen horen, dingen zien of ideeën geloven die niet echt zijn).
- Slaapstoornissen zeer uitgesproken, met totale slapeloosheid of nachtelijke onrust.
- Paranoia of een gevoel van vervolging en voortdurende dreiging.
- Pogingen om zichzelf te schaden voor zichzelf of voor de baby.
Postpartumpsychose kan leiden tot levensbedreigende gedachten of gedragingen en Vereist onmiddellijke behandeling. in een gespecialiseerde zorgomgeving. Het wordt meestal behandeld met specifieke medicatie, nauwgezette psychiatrische begeleiding en soms zelfs ziekenhuisopname om de veiligheid te waarborgen.
Oorzaken en risicofactoren van postnatale depressie
Postnatale depressie, en perinatale depressie in het algemeen, heeft niet één enkele oorzaak. Het is een multifactoriële aandoening waarbij verschillende factoren een rol spelen. biologische, psychologische en sociale componentenHet is niet iets wat een moeder "veroorzaakt" vanwege haar persoonlijkheid of vanwege iets wat ze wel of niet heeft gedaan.
Tot de belangrijkste biologische factoren behoren:
- Plotselinge hormonale veranderingen Na de bevalling: de snelle daling van oestrogeen en progesteron kan het centrale zenuwstelsel beïnvloeden en de kans op depressie vergroten.
- Genetische aanlegEen persoonlijke of familiaire voorgeschiedenis van depressie, bipolaire stoornis of andere stemmingsstoornissen verhoogt het risico.
- Obstetrische complicatiesEen zeer lange bevalling, een spoedkeizersnede of gezondheidsproblemen bij de pasgeborene vergroten de emotionele kwetsbaarheid.
Psychologische factoren omvatten variabelen zoals:
- Laag zelfbeeld of het gevoel niet te voldoen aan de rol van moeder.
- perfectionisme en extreme eisen aan jezelf stellen.
- Geschiedenis van traumageweld of eerdere verliezen (zoals eerdere abortussen).
- Intense angsten rondom de bevalling en de mogelijke complicaties.
Er zijn ook sociale en omgevingsfactoren die kunnen bijdragen aan het ontstaan ​​van depressieve symptomen na de bevalling:
- Gebrek aan sociale steun van de partner, familie of vrienden.
- Stressvolle levenssituatieszoals economische problemen, problemen op de arbeidsmarkt of huisvestingsproblemen.
- Gendergerelateerd of obstetrisch gewelddie hun sporen nalaten in de ervaring van de bevalling en de periode na de bevalling.
- Ongeplande zwangerschappen of met gemengde gevoelens ervaren.
De aanwezigheid van een of meer van deze factoren betekent niet noodzakelijkerwijs dat er een postnatale depressie zal ontstaan, maar het is wel een indicatie dat het raadzaam is om medisch advies in te winnen. nauwlettendere monitoring van de geestelijke gezondheid Tijdens de zwangerschap en het eerste jaar van de baby, met specifieke screenings en ruimtes om te praten over hoe je je voelt.
Helpt bij postpartumdepressie
Als je merkt dat je een postnatale depressie hebt, is het eerste wat je moet doen: Raadpleeg uw huisarts. Leg precies uit hoe je je voelt, zonder je symptomen te bagatelliseren of te minimaliseren. Zo kunnen ze je adviseren over wat je moet doen of met welke professionals je zo snel mogelijk contact kunt opnemen voor psychologische hulp (klinisch psycholoog, perinatale psychiater, verloskundige, enz.).
Als je het niet doet en denkt dat het vanzelf wel overgaat, Postnatale depressie kan verergeren En je zou zelfs andere bijkomende problemen kunnen ontwikkelen, zoals angststoornissen, problemen met de hechting met de baby of een verergering van bestaande lichamelijke aandoeningen.
Enkele manieren om hulp en ondersteuning te zoeken zijn:
- gespecialiseerde vakmensenZoek naar professionals en programma's die zich richten op nieuwe moeders met een postnatale of perinatale depressie. Informeer naar afdelingen voor perinatale geestelijke gezondheidszorg of gespecialiseerde psychologen en psychiaters.
- SteungroepenHet bijwonen van steungroepen waar andere moeders hun ervaringen delen, helpt je je minder alleen te voelen, veel gevoelens te normaliseren en nuttige strategieën te leren.
- Verkrijg de juiste informatie via betrouwbare bronnen.Lees over postnatale depressie uit betrouwbare bronnen; er zijn artikelen en boeken die je op bewijs gebaseerde strategieën kunnen bieden om in de praktijk te brengen.
- Zorg goed voor je basisbehoeften op het gebied van zelfzorg.Dwing jezelf, beetje bij beetje, om naar buiten te gaan, voor jezelf te zorgen, kleding te dragen die je mooi vindt en activiteiten op te pakken waar je altijd al van genoten hebt. Het zal in het begin misschien moeilijk zijn, maar dit zijn essentiële stappen naar verbetering.
- Vraag familie en vrienden om hulp.Isoleer jezelf niet van hen. Zelfs als je niet zo'n sociaal persoon bent, is het belangrijk om contact te houden met de mensen die van je houden.
- Samen babyverzorgingDelegeer taken aan je partner of andere familieleden, vooral als je je overweldigd voelt. De zorg voor een pasgeboren baby is een taak die je moet delen.
- Een wandeling maken met je babyOf je nu alleen bent of met anderen, natuurlijk licht, beweging en frisse lucht hebben een positief effect op je humeur.
In veel gevallen combineert de behandeling van perinatale depressie een combinatie van behandelingen. psychotherapie en medicatieCognitieve gedragstherapie en interpersoonlijke therapie zijn bijzonder effectief gebleken in het aanleren van nieuwe denk- en gedragspatronen aan moeders, het verminderen van schuldgevoelens en het verbeteren van communicatie- en probleemoplossende vaardigheden. Indien nodig kan de behandelaar antidepressiva voor de perinatale periode voorschrijven, waarbij altijd de risico's en voordelen tegen elkaar moeten worden afgewogen, met name als de moeder borstvoeding geeft.
In sommige landen zijn specifieke medicijnen goedgekeurd voor ernstige postnatale depressie. Deze medicijnen werken in op hersensystemen die betrokken zijn bij de stressrespons en stemmingsregulatie. Uw zorgverlener zal u adviseren over welke opties het meest geschikt voor u zijn en over het belang van [het aanpakken van de onderliggende problemen]. Houd nauwlettend in de gaten of er gedachten aan zelfbeschadiging ontstaan.vooral bij jonge vrouwen.
Je baby heeft je nodig, en je bent in staat om dingen goed te doen. Wees niet bang om fouten te maken, want we leren ervan. Als je het niet allemaal aankunt, vraag dan om hulp.Praten met een psycholoog, je huisarts of je verloskundige is een moedige en essentiële stap om je beter te gaan voelen.
Door te beseffen dat postnatale depressie een gezondheidsprobleem is en geen persoonlijk falen, kunnen veel moeders zich openstellen voor hulp. Met de juiste behandeling, emotionele steun en tijd lukt het de overgrote meerderheid om hun welzijn terug te vinden, de band met hun baby te versterken en op een veel vollere en rustigere manier van het moederschap te genieten.
Het doel van dit artikel is informeren en begeleidenDit mag echter nooit een consult met uw arts of een psycholoog of psychiater vervangen. Als u zich zorgen maakt over uw stemming, gedachten of uw vermogen om voor uzelf en uw baby te zorgen, zoek dan zo snel mogelijk medische hulp: om hulp vragen is een daad van liefde voor uzelf en uw kind.