Kilka dni temu María José opublikowała post wyjaśniający, że jest to ważne szanować dzieci. Bardzo zgadzam się z Twoim podejściem, a dziś chciałem rozwinąć ważny aspekt odzwierciedlony we wpisie, o którym mówię: Mam na myśli pocałunkiCzy jako osoba dorosła masz obowiązek okazywać uczucia komukolwiek lub je przyjmować? Jak byś się czuł, gdyby ktoś próbował cię poderwać? „Hej! Czemu nie dasz tego buziaka, o którego prosił sąsiad?”
Czasami to pomaga wczuć się w rolę dziecka, aby zrozumieć ich emocje
Kontrowersje są często generowane, gdy ktoś to zauważy nie należy naruszać prywatnej przestrzeni dziecka (a tym bardziej jej ciało). Tak, wiem: pocałunki są zazwyczaj oznaką uczucia i pozornie nieszkodliwe, ale… Główne „ale” jest takie, że Każdy z nas powinien mieć możliwość decydowania o swoim ciele, a fakt, że dzieci są małe, nie oznacza, że zasługują na mniejszy szacunek.
Tak bez ogródek Dziecka nie zmusza się do dawania i otrzymywania całusów i pieszczot! Co nie przeczy temu, że się uczę być miłym dla ludziOczywiście, o ile istnieje wzajemność. Innymi słowy, dziecko może być wdzięczne, że wujek, którego rzadko widuje, przyniósł mu książkę; może przytrzymać drzwi, gdy zobaczy sąsiada wchodzącego do budynku z torbami; może się cieszyć, widząc swojego nauczyciela w kolejce do kina... ale pozwól mu decydować o swoim ciele!
Naprawdę nie ma nic złego w chłopcu czy dziewczynie nie chcę całować się ani być całowanymZastanów się nad tym. Nie ma w tym nic złego, poza tym, że wielu z nas było zmuszanych do takiego zachowania w dzieciństwie i trudno nam rozpoznać szacunek dla dzieci.
Pocałunki przy każdej okazji
Ani w nikim, ale żebyśmy się wzajemnie rozumieli. W naszym środowisku społecznym zwyczajowo wita się pocałunkami Kiedy spotykamy się ze znajomymi/przyjaciółmi, kiedy poznajemy nową osobę (chociaż uścisk dłoni jest równie ważny), kiedy odwiedzamy krewnych, w intymnych chwilach z partnerem, bo chcemy okazać dzieciom uczucie... Pocałunki i uściski mają różne konotacje w zależności od chwili i osoby, jednak Nie daję całusa, jeśli nie mam na to ochotyNie daję tego, jeśli dana osoba nie wzbudza we mnie zaufania albo wolę zachować dystans. Czy tobie też się to zdarza?
Przekazując ten pomysł dzieciom, Trzeba im zaufać i ich umiejętności okazywania radości, uczucie lub szacunek do innych ludzi, jak chcą. W ten sposób poczują, że panują nad sytuacją, a w przyszłości będą mogli nauczyć się powiedz nie, kierując się intuicjąlub w ich własnych pragnieniach, nie dając się ponieść temu, co inni ludzie chcą dla nich zaplanować.
Ponadto Standardy uprzejmości różnią się w zależności od kulturyW niektórych miejscach ludzie witają się jednym, dwoma lub trzema pocałunkami; w innych ukłonem lub machnięciem ręki. Ten kontekst pomaga nam zrozumieć, że Dobre maniery nie zależą od całowania, ale raczej pozdrawiać i żegnać się z szacunkiem, za pomocą środków werbalnych lub gestów dostosowanych do otoczenia.
Warto również pamiętać, że w niektórych ostatnich okresach pozdrowienia z mniej kontaktu fizycznego ze względów zdrowotnych i higienicznychWiele dzieci zrozumiało, że próbki fizyczne są selektywne i za zgodąi zarezerwowane dla najbliższego kręgu. Ta ewolucja społeczna wzmacnia ideę, że nieletni decyduje, do kogo się zwraca i kiedy.
Nie całować?
Nie to sugeruję, ale raczej to zostawić w rękach maluchówOczywiście, w sytuacjach niekomfortowych możemy pośredniczyć, aby druga strona (babcia, nasza przyjaciółka) nie poczuła się urażona, co zresztą nie jest naszą odpowiedzialnością.
Oznacza to, że przed 'ty daj mi buziaka?', możemy przeformułować pytanie: „Chcesz pocałować babcię? Nie? Ach! Pamiętaj więc, że kiedy się pożegna, możesz przytul ją jeśli chcesz„lub uścisnąć dłoń”. Związek można utrzymać bez pocałunków, jeśli obie strony okazują sobie szacunek, a są dzieci, które dorastając, przyjmują pewne normy społeczne (takie jak całowanie kogoś, kogo poznają), ale Zawsze będą mieli ostateczną decyzję.
Co więcej, jeśli (w powyższym przykładzie) babcia zrozumie i okaże uczucie, możliwe, że dziecko Przytul lub pocałuj, kiedy tylko masz na to ochotę aby to zrobić.
Są rodziny, w których dziecko odmawia dawania i przyjmowania pocałunków w pewnych momentachW takich przypadkach możesz spokojnie zapytać: „Wolałbyś, żebym dała ci dziś buziaka, czy żebym zachowała go dla ciebie?”. A jeśli on nie chce, nie zmuszaj go: oferuje alternatywy jak uśmiech, machnięcie ręką, „kocham cię” lub po prostu pozostanie blisko na chwilę. To są ważne sposoby, okazywać uczucia i uprzejmość bez przekraczania granic.
Dorośli mogą uczyć dobrych manier dawanie przykładu:witać, dziękować, żegnać się, słuchać i okazywać szacunek. Żadna zasada uprzejmości nie wymaga całować się z lewej i prawej stronyA jeśli przypadkiem zostawisz buziaka, którego maluch nie chciał i go „usunie”, nie denerwuj się; Priorytetem jest nauczenie się ochrony własnych granic.
Co chcemy osiągnąć?
Dla dziecka może być bardzo mylące, gdy musi ulec szantażowi („Jeśli nie dasz nam całusa, pójdziemy do domu.”), a na dłuższą metę stracić kontrolę nad swoją zdolnością do działaniaOstatecznie na ich ciele przynajmniej powoduje, że dorastają „odłączeni” od swoich potrzeb.
Pozwalanie im na zachowanie dystansu również jest działaniem zapobieganie możliwym nadużyciom seksualnym. W takich związkach dziecko czuje, że nie ma władzy, ponieważ nikt go nie nauczył, że może odmówić zbliżenia się i dotykania. Nie możemy przyzwyczaić dzieci do tego typu warunków, dla twojego obecnego i przyszłego bezpieczeństwaRóżne raporty wskazują, że Większość nadużyć ma miejsce w środowiskach zaufaniaDlatego nauka mówienia „nie” jest kluczową umiejętnością obronną.
Nie chodzi jednak o demonizowanie pocałunku. wyrażane uczucia w rodzinie (pocałunki, uściski, pieszczoty) przynoszą nieocenione korzyści emocjonalne: wzmacniają więź, zwiększają poczucie wspólnoty ochrona i bezpieczeństwo, redukuje stres i ułatwia regulację emocjonalną. Ponadto, czuły kontakt aktywuje endorfiny, serotoninę, dopaminę i oksytocynęhormony związane z dobrym samopoczuciem, empatią i bezpiecznym przywiązaniem.
W kilku badaniach przeprowadzonych na populacji ogólnej zaobserwowano, że otrzymywanie uczuć w dzieciństwie W wieku dorosłym wiąże się to z mniejszym stresem, a u niemowląt bodźce sprzyjają połączeniom neuronowym zdrowy. Na przykład pocałunek na dobranoc może stworzyć uspokajająca rutyna poprawiająca sen i pielęgnuje poczucie własnej wartości, komunikując: „jesteś dla mnie ważny”.
Kluczem nie jest „pocałunki tak” lub „pocałunki nie”, ale zgoda i znaczenieJeśli pocałunek jest wymagany, traci na wartości i może być mylący. Jeśli jest oferowany z szacunkiem, łączy i pocieszaDlatego ważne jest rozróżnienie między intymną miłością w rodzinie a zasady życia społecznego że w niektórych sytuacjach proszą o pocałunek na powitanie: nie każdy pocałunek wyraża to samo i nie jest konieczny we wszystkich sytuacjach.
Buziaki w usta: dzieci wśród dzieci i zdrowie
Wielu rodziców jest zaskoczonych, gdy w parku lub w szkole maluchy całują się w ustaMają tendencję do naśladowania tego, co widzą i badają ciekawość i niewinnośćW młodym wieku gesty te nie mają konotacji erotycznych, są spontaniczną formą okazywać uczucia wśród równych sobie. Zwyczajowo jest tak, że zmniejszają się wraz z wiekiem i z czasem dzieci dostosowują swoje zachowanie do innych norm społecznych.
Czy istnieją jakieś zagrożenia? Na poziomie zdrowotnym głównym jest to, że przenoszenie powszechnych infekcji, podobny do tego dzielenie się sztućcami lub słodyczamiZe względów higienicznych niektórzy pediatrzy i stomatolodzy dziecięcy zalecają unikaj całowania w usta dla najmłodszych, ponieważ może sprzyjać rozprzestrzenianiu się próchnica bakteryjna, przeziębienia, grypa lub inne wirusy, takie jak opryszczka zwykła typu 1Nie chodzi o alarmowanie, ale o informować i podejmować decyzje z rozwagą.
Na poziomie psychologicznym nie ma jednoznacznych dowodów na to, Całowanie w usta samo w sobie powoduje traumę.Istotny jest kontekst: zgoda, wiek, relacja i brak przymusu. Jeżeli osoba niepełnoletnia wywiera presję na inną osobę lub zauważalna różnica wieku stawiając osobę w sytuacji zagrożenia, dorośli muszą interweniować, ustalać granice i towarzyszyć.
Jak zareagować? Bez straszenia i karania. Unikaj przekazywania wstyduMożesz powiedzieć: „Pocałunki są oznaką uczucia i są dawane, gdy obie osoby chcą. Możecie też dać sobie nawzajem przytulenie lub przybić piątkę”. Następnie spokojnie powtórzcie, co limity są odpowiednie w domu i w miejscach publicznych.
Zgoda, ograniczenia i praktyczne alternatywy
Nauczanie zgody to codzienna praktyka i proste. Kilka przydatnych wskazówek:
- Twoje ciało należy do ciebie:Przypominaj im krótkimi, spójnymi zdaniami. Nikt nie ma prawa cię dotykać, jeśli sobie tego nie życzysz.
- Mówienie „nie” z szacunkiem:Modelowe zwroty, takie jak „Dziś wolę uścisk dłoni” lub „W tej chwili nie mam ochoty na pocałunek”.
- Zaoferuj alternatywy: przytul, dłoń, uśmiech, „kocham cię”, narysuj serce, bądź blisko. Wszystko się liczy, jeśli… zgłosić się na ochotnika.
- Empatia dorosłych:Unikaj osądzania, jeśli dziecko nie odwzajemnia uczuć. Szczere uczucie Nie jest to ani wymuszone, ani zmierzone według liczby pocałunków.
Warto również wyjaśnić, że Krew nie definiuje zaufania dziecka: Mało znany krewny może być dla niego „obcym”. Bliskość buduje się z czas i szacunek, nie żądając pocałunków ze względu na pokrewieństwo. A jeśli dorosły prosi o pocałunki „bo tak wypada”, pamiętaj: Istnieje wiele sposobów na bycie uprzejmym które nie wiążą się z kontaktem fizycznym.
Więc teraz wiesz: dziecko może szanować innych, a jednocześnie wymagać szacunku. Pocałunki są wręczane, jeśli chcąTo motto: Twoja rola, oprócz wzmocnienia decyzji dziecka, polega również na próbie złagodzenia niepewności drugiej osoby. Dzięki jasnym informacjom, poszanowaniu granic i mnóstwu kochających alternatyw, Przywiązanie zyskuje znaczenie, a maluchy zyskują poczucie bezpieczeństwa.