Z pewnością wielu z was widziało już „motywacyjny” film wideo Nauczyciel języka i literatury średniej która stała się bardzo znana z portali społecznościowych i świata Internetu. Wystąpienie nauczyciela skierowane jest do uczniów, którzy nie zaliczyli przedmiotu a to wywołało wiele opinii: są ludzie, którzy pochwalili jego sposób myślenia, a inni, z drugiej strony, okazali największe niezadowolenie i bezradność.
Za pośrednictwem bloga Madres Hoy udało mi się wyrazić swoją opinię na temat niezbyt motywującego (dla mnie) przemówienia, które nauczyciel wysyła do uczniów, którzy z jakiegoś przedmiotu dostali mniej niż piątkę, co znalazło odzwierciedlenie w świadectwie. Oczywiście, Nie mam absolutnej prawdy, a poniższy list to tylko fragment moich przemyśleń i mojego sposobu patrzenia na edukację (Ja nawet nie próbuję nikogo uczyć ani doradzać).
List ten powstał po zapoznaniu się z innymi doświadczeniami: bardzo surowymi wiadomościami niektórych nauczycieli skierowanymi do swoich uczniów, świadectwami młodych ludzi, którzy zostali zawieszeni lub nawet wydaleni ze szkoły, oraz listami od uczniów odwołujących się od zawieszenia w prawach ucznia, w których tłumaczą wszystko, co stoi za ich ocenami. Za każdą trzymającą w napięciu historią kryje się zazwyczaj skomplikowana intryga.lęk, brak środków, problemy rodzinne, nie zawsze wspierający system edukacyjny, wygórowane oczekiwania lub mieszanka wszystkich tych czynników.
List motywacyjny dla studentów, którzy ponieśli porażkę
Drodzy studenci,
Musisz wiedzieć jedną ważną rzecz: System edukacji w Hiszpanii jest niesprawiedliwy i przestarzały.Być może niektórzy z Was budzą się każdego dnia, nie chcąc iść do szkoły i robią to tylko z poczucia obowiązku. Może macie wrażenie, że niczego się nie uczycie, że niektórzy nauczyciele czytają z podręczników i zadają prace domowe, nie inspirując Was ani nie ekscytując.
Wiem, że chodzenie na zajęcia może być dla ciebie powtarzalne i rutynowe. I całkowicie rozumiem, że czujesz frustrację, rozczarowanie i dezorientację.To nie są łatwe czasy dla edukacji (eksperci twierdzą, że jest w fazie zmian, choć ja jeszcze nie zauważyłem niczego znaczącego). Wielu nauczycieli straciło pracę z powodu cięć budżetowych, a ci, którzy pozostali w szkołach, próbują uczyć więcej niż dwudziestu pięciu uczniów jednocześnie. To skomplikowane, tak.
Warto dodać jeszcze coś: podczas gdy to wszystko się dzieje, Dorastasz i podejmujesz decyzje, które ukształtują Twoją przyszłośćNiektórzy z was łączą naukę z pracą, inni opiekują się młodszym rodzeństwem, inni mieszkają daleko od szkoły lub muszą zmagać się z diagnozami lęku, depresji lub innych zaburzeń, których prawie nikt nie dostrzega, patrząc na oceny. Dlatego, gdy ktoś ocenia was wyłącznie na podstawie liczby na świadectwie, Tracisz większość swojej rzeczywistości.
Wyjaśniam ci to, abyś mógł postawić się na miejscu swoich nauczycieli. Abyś mógł ich każdego dnia lepiej rozumieć i doceniać ich odpowiedzialność i pracęByć może myślisz, że to, co mówię, brzmi jak „tania wymówka” i że nauczyciele mogą uczyć inaczej i być bliżej uczniów. Nie mylisz się co do tego drugiego: tak, są nauczyciele, którzy nie powinni być obecni w klasie, a jednak są.
Są też nauczyciele, którzy, jak ten, który napisał niesławny, ostry list do swoich uczniów, którzy się nie uczą, próbują sprowokować reakcję, używając bardzo dosadnego, wręcz brutalnego języka. Być może czytałeś wiadomości, w których napisano, że „Życie jest o wiele trudniejsze niż szkoła średnia”Że nikt nie da ci drugiej szansy, że utkniesz z dyplomem, który jest „bezwartościowy”, jeśli się nie zmienisz. Te przemówienia, próbując cię obudzić, często zapominają o czymś istotnym: Prawdziwa motywacja nie bierze się ze strachu, lecz ze świadomości i nadziei..
Poza ocenami: jesteś człowiekiem, zanim staniesz się numerem
Nie wiem, czy zaliczyłeś przedmiot, czy nie. Ale jeśli tak jest, chciałbym wam powiedzieć coś, co moja mama przekazała mi w swoim czasie: „Nigdy nie zapominaj, że jesteś człowiekiem, zanim staniesz się liczbą”Mam na myśli to, że oblanie testu to nie koniec świata. To nie jest katastrofa. Ale niestety, są rodzice i nauczyciele, którzy mają obsesję na punkcie ocen, które ostatecznie dostajesz na świadectwie.
Zawiesiłeś, dobrze. Ale nie sądzę, aby wszyscy uczniowie, którzy uzyskali mniej niż cztery, wynikali z braku chęci, wysiłku lub zaangażowania. Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, dlaczego się uczysz? Dlaczego codziennie chodzisz do liceum, skoro prawie zawsze robisz to samo? Z przykrością muszę stwierdzić, że nie mam jednoznacznej odpowiedzi na Twoje pytania. Mogę Ci jednak powiedzieć, że kultura i wiedza nie są zdobywane wyłącznie w szkole średniej.
Być może, jak to się zdarza wielu młodym ludziom, Możesz znaleźć się w sytuacjach, których nikt nie widzi podczas oceniania egzaminuByć może pracujesz długie godziny, pomagając w domu, być może zdiagnozowano u Ciebie zaburzenia lękowe lub zaburzenia nastroju, być może Twoja sytuacja finansowa lub rodzinna jest tak stresująca, że nie możesz się skoncentrować. Niektórzy studenci są nawet zawieszeni w prawach studenta i muszą pisać listy odwoławcze, wyjaśniając swoje okoliczności osobiste, stan zdrowia psychicznego, zmiany miejsca zamieszkania lub nadmierną liczbę godzin pracy. Te listy podkreślają kluczową kwestię: Oceny odnoszą się do wyników, ale nie zawsze uwzględniają kontekst..
Dlatego, chociaż zależy mi na tym, abyś się starał, jeszcze bardziej zależy mi na tym, abyś zrozumiał, że Twoja wartość nie jest mierzona ocenamiMożesz teraz czuć się rozczarowany, smutny, a nawet zawstydzony porażką. To uczucie jest zrozumiałe i w rzeczywistości jest dobrym znakiem: wskazuje, że troszczysz się o swoją przyszłość i chcesz się poprawić. Niepokoi nie sama porażka, ale całkowita obojętność na to, co się z tobą dzieje.
Wiedza jest w klasie i poza nią
Kulturę i wiedzę można zdobyć z dowolnego miejsca: z filmów, teatru, książek, rodziców, dziadków, internetu, a nawet kierowcy autobusuDlatego właśnie, i tutaj zaryzykuję i dam ci radę: nigdy nie polegaj wyłącznie na tym, co mówi ci profesor. Nie myśl, że jego notatki wystarczą, żeby zdać. Musisz iść dalej. I musisz to zrobić, bo niektórzy profesorowie tego za ciebie nie zrobią.
Zbadaj, zapytaj, podważ, rozpocznij debatę z rodziną lub przyjaciółmi na temat czegoś, co przeczytałeś w książce lub o wydarzeniu historycznym, które widziałeś w Internecie. Zostań bohaterami własnej nauki i przyswajaj wszystko, co przeczytałeś, wszystko, co powiedziałeś i wszystko, co zbadałeś. To jest wiedza. Nie ucz się na pamięć wszystkich stron, które dali ci nauczyciele.Przeczytaj je i rozpocznij własną przygodę z nauką.
Kiedy nauczyciel rozmawia z tobą o literaturze, historii lub filozofii, możesz pomyśleć: „Po co mi to, skoro idę pracować w polu, chcę zostać fryzjerem albo poświęcić się czemuś bardzo praktycznemu?”. To zasadne pytanie. Jednak… Wiedza ogólna poszerza Twoje możliwości rozumienia świata I daje ci narzędzia, dzięki którym nie dasz się oszukać. Na przykład, poznanie romantyzmu nie polega tylko na zapamiętywaniu dat i autorów: chodzi o zrozumienie, że dawno temu istnieli ludzie, którzy odważyli się kwestionować niesprawiedliwe normy, bronili wolności jednostki i buntowali się przeciwko ustalonemu porządkowi.
Bez odniesień kulturowych, bez słownictwa, bez nawyku czytania, Łatwiej jest pozwolić innym myśleć za ciebieBędziesz bić brawo pustym przemówieniom, nie zdając sobie z tego sprawy, podpisywać umowy bez zrozumienia każdego z ich zapisów i akceptować nieuczciwe warunki pracy tylko dlatego, że brakuje ci narzędzi do ich analizy. Studiując różne przedmioty, tak naprawdę uczysz swój umysł, by był bardziej krytyczny, bardziej elastyczny i trudniejszy do zmanipulowania. Wyszkolony umysł nie jest łatwy do ujarzmienia..
Dlatego też, mimo że system edukacji ma wiele wad, możesz zmienić swoje podejście, jeśli zdecydujesz, że nauka nie kończy się w klasie. To, czego uczysz się samodzielnie, powodowany ciekawością, zazwyczaj pozostaje z tobą na dłużej. niż to, czego uczysz się na siłę do egzaminu.
Porażka cię nie definiuje: jak przekształcić porażkę w dynamikę
Dla mnie celem edukacji jest uwolnienie ludzi. Edukacja powinna promować umiejętności analityczne, myślenie krytyczne, pomysły, kreatywność i debataAle tak, drodzy studenci, jak możecie sobie wyobrazić, nie zawsze tak się dzieje. Dlatego musicie sami wypracować te koncepcje. Nie zadowalajcie się tym, co łatwe i proste. Starajcie się uczyć czegoś nowego każdego dnia i nie dajcie się zniechęcić systemowi edukacyjnemu, który nie chce poszerzać waszych horyzontów.
Jednym z najtrudniejszych doświadczeń w systemie edukacji jest zawieszenie: nie zdać przedmiotu, powtórzyć kurs, a nawet zostać zawieszonym w prawach studenta w szkoleKiedy tak się dzieje, często odczuwasz wstyd, złość lub mieszankę obu tych emocji. Możesz myśleć, że poniosłeś porażkę, że słabo ci idzie nauka lub że zawiodłeś swoją rodzinę. Jednak porażka cię nie definiuje; To, co naprawdę Cię definiuje, to to, co zrobisz później.
Niektórzy uczniowie, stając w obliczu takiej sytuacji, piszą listy z apelem do swojej szkoły, opisując wszystko, co ich spotkało: problemy ze zdrowiem psychicznym, niekończące się dni pracy, nieoczekiwane przeprowadzki, niedawne diagnozy… Listy te pokazują, że za złymi ocenami kryją się historie o przezwyciężaniu przeciwności losu, ludzie, którzy się nie poddają i proszą o kolejną szansę, nie o jałmużnę, ale o to, by… pokazać, że potrafią zmienić sposób nauki i organizacji swojego życia.
Przekształcenie porażki w pęd wymaga kilku wewnętrznych kroków: szczerego przyznania się do popełnionego błędu, poproszenia o pomoc, jeśli jej potrzebujesz, przejrzenia metod nauki, zadbania o odpoczynek i zdrowie emocjonalne oraz zdecydowania, że Twoja następna próba będzie inna.Nie chodzi o składanie lekkich obietnic, że „od teraz wszystko będzie idealnie”, ale o podejmowanie konkretnych zobowiązań wobec samych siebie.
Jeśli przeżywasz szczególnie trudny okres, zmagasz się z lękiem, brakiem koncentracji lub masz wrażenie, że utknąłeś w martwym punkcie, to także akt odwagi. poszukaj wsparcia profesjonalnego lub akademickiegoPsychologowie, doradcy, korepetytorzy, korepetycje w szkołach i nauczyciele, którym ufasz, to dobre źródła informacji. To nie oznaka słabości, ale dojrzałości. Umiejętność proszenia o pomoc w odpowiednim czasie jest równie ważna, jak nauka uczenia się.
Twój głos też ma znaczenie: krytyczne myślenie i odpowiedzialność
Wiem, że masz niewiele do powrotu do klasy. I mam zamiar poprosić cię o drobną przysługę: nie milcz, jeśli coś wydaje się nie tak (nawet jeśli tak mówi nauczyciel). Zawsze mów z szacunkiem, ale nie pochylaj głowy.Nie stójcie bezczynnie, nie trzymajcie swoich pomysłów dla siebie ze strachu przed karą. Nie bądź częścią teraz już niesławnego „stada owiec”, które charakteryzuje część społeczeństwaStudenci, nie bójcie się wyrażać swoich opinii.
Nie oznacza to braku szacunku ani odrzucenia kogokolwiek, kto myśli inaczej. Chodzi o coś znacznie głębszego: rozwijać własne zdanie i być w stanie je argumentowaćKiedy usłyszysz bardzo ostrą przemowę na temat życia i edukacji, kiedy ktoś powie ci, że „nie jesteś wystarczająco dobry, żeby się uczyć” lub że „jesteś już zgubiony”, zatrzymaj się na chwilę i zadaj sobie pytanie: co w tym jest prawdą, a co jest po prostu sposobem na nastraszenie cię?
Pamiętaj, że instytucje edukacyjne, przepisy, a nawet niektóre komunikaty powtarzane w mediach społecznościowych nie zawsze stawiają na pierwszym miejscu Twoją wewnętrzną wolność. Czasami, bez złych intencji, Są tak nadopiekuńczy, że nie uczysz się brać odpowiedzialnościCzasami wręcz przeciwnie, obwiniają cię o wszystko i zapominają o barierach, z którymi się mierzysz. Musisz usłyszeć obie rzeczy: z jednej strony, że życie jest wymagające i że twoje działania mają konsekwencje; z drugiej strony, że Nie jesteś sam, możesz nauczyć się działać lepiej i zasługujesz na prawdziwe szanse..
Myślenie krytyczne rozwija się również w życiu codziennym: czytając nie tylko nagłówki, porównując informacje, kwestionując uzasadnienie zasad, uczestnicząc w dyskusjach klasowych i pisząc własne refleksje. Za każdym razem, gdy wyrażasz słowami swoje uczucia dotyczące szkoły, rodziny i przyszłości, budujesz swój własny głos. Ten głos będzie jedną z twoich najlepszych obron przed niesprawiedliwością.
Nie pozwól, by ktokolwiek mówił o Tobie, jakbyś był z natury leniwy i nie do naprawienia. Potrafisz rozpoznać swoje błędy, nie stając się nimi. Możesz oblać egzamin, a jednocześnie posiadać ogromny talent i wrażliwość, których jeszcze nie udało Ci się przełożyć na dobre oceny. Twojego potencjału nie da się obliczyć za pomocą średniej liczbowej.
Pracuj ciężko i ucz się sam
Pracuj, staraj się i ucz. Ale nie po to, aby zadowolić nauczycieli i rodziców, ale siebie. Byś był z ciebie dumny, by pokazać ci, jak bardzo jesteś zdolny, ile jesteś wart i jaki potencjał miałeś ukrytyNiektórzy z was mogli ponieść porażkę, tak. Ale ja też poniosłem porażkę w gimnazjum, liceum i na studiach. I oto jestem; świat się nie skończył i nie jestem przez to gorszym uczniem. Więc… zbierzcie siły i do dzieła, uczniowie. To wy zmienicie świat.
Kiedy uczysz się tylko po to, by uniknąć kary lub uzyskać zewnętrzną nagrodę, nauka staje się krucha i wyczerpująca. Z drugiej strony, kiedy zadajesz sobie pytanie, czego chcesz od życia, jakim człowiekiem chcesz być i jaką wolność chcesz mieć, wysiłek zaczyna nabierać innego znaczenia. Studiowanie jest w pewnym sensie sposobem na poszerzenie swoich możliwości:wybieraj mniej niepewne zatrudnienie, wiedz, co podpisujesz, poruszaj się po świecie bezpieczniej, lepiej broń swoich praw.
Weźmy na przykład osoby, które łączą naukę z pracą, jak wielu studentów, którzy oblali egzaminy, bo nie dali rady ze wszystkim. Niektórzy pracowali ponad trzydzieści godzin tygodniowo, prawie nie spali, mieszkali daleko od uczelni, a mimo to starali się nadążać za przedmiotami. Kiedy w końcu zwrócili się o pomoc, skrócili godziny pracy, skorzystali z pomocy psychologicznej, uporządkowali swój czas za pomocą planerów i list zadań do wykonania oraz zobowiązali się do korzystania z korepetycji i materiałów dydaktycznych. Wykazują się ogromną determinacją.To właśnie ten rodzaj skupionego i świadomego wysiłku zmienia trajektorię.
Ty też możesz przemyśleć swój sposób nauki: znajdź ciche miejsce, podziel swoją pracę na małe, łatwe do opanowania zadania, korzystaj z kalendarzy lub aplikacji do ustalania terminów, proś o wyjaśnienia, gdy czegoś nie rozumiesz, i korzystaj ze wsparcia kolegów z klasy. Nie musisz stać się „najlepszym uczniem w klasie” z dnia na dzień; wystarczy… Podejmuj stałe kroki, nawet jeśli są małe., w kierunku odpowiedzialności i dbania o siebie.
Jeśli jesteś młodym ojcem lub matką, którzy wciąż się uczą, jeśli późno rozpocząłeś edukację, jeśli przeprowadziłeś się do innego kraju lub nauczyłeś się nowego języka, twoje osiągnięcie jest jeszcze większe. Typowy obraz nastoletniego licealisty nie odzwierciedla w pełni jego różnorodności. Każda historia nauki i wysiłku ma swoją wagęi zasługuje na uznanie.
W tym momencie chcę, żebyście zapamiętali jedną myśl: Niepowodzenie może być początkiem bardziej świadomego i swobodniejszego etapu Jeśli wykorzystacie ten czas, aby lepiej poznać siebie, poprawić to, co nie działa, i poprosić o potrzebne wsparcie, wszystko będzie dobrze. Oceny będą się poprawiać i obniżać, przepisy edukacyjne będą się zmieniać, niektórzy nauczyciele przejdą przez wasze życie bez śladu, a inni pozostawią trwałe wrażenie. Ale relacja, którą zbudujecie z własną nauką, z własną zdolnością do wysiłku i z wewnętrznym głosem – pozostanie z wami na całe życie.
Choć ocena może Cię teraz boleć, prawda jest taka, że masz przed sobą wiele okazji, by pokazać, na co Cię stać. Nie jesteś swoją ostatnią oceną, ostatnią niedostateczną oceną ani najgorszą decyzją w życiu. Jesteś wszystkim, czego się do tej pory nauczyłeś, wszystkim, co jesteś gotów zmienić, i postępem, który wciąż masz do zrobienia.